جوانمرد

طعام و شراب جوانمردان

گرسنگی اربابی است که اگر فرمانش نبری، تازیانه ات می زند، از این رو همگان خدمتگزار اویند. 

نمیتوان از خدمتش سر باز زد، مگر آنکه تن نداشته باشی. 

آدمی اما در زمین به تن محتاج است و تن به طعام. 

و هر احتیاجی حلقه ای است در گوش بندگی!

جوانمرد اما از این بندگی رهیده است. 

زیرا دوستی با خدا طعام و شراب جوانمردان است. 

و آنکه دوستی خدا را می چشد و می نوشد، سیر است و دلیر. 

پس جوانمردان ، سیران و دلیرانند. 

 

پیام آراسپ کاظمیان:  پس از خواندن این روایت دگرگون شدم و دانستم که ارزش وجودی من در حد حیوانات پایین است.  خدایا به من رحم کن !

برچسب ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − 2 =

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

همچنین ببینید

بستن
بستن