اجتماعیروزانهفرهنگی

نسل ترک ها از مغولان است

طرفداران پان ترکیسم بدانند که نسلشان از مغلولان است

نسل ترک های ایران و آذربایجان ترکیه از نسل مغولان است

این مقاله صرفا جهت مقابله با جهل و نادانی پان ترکیسم ها نگاشته شده است و جنبه نژاد پرستانه ندارد.

قبل از ای هر چیز باید بگوییم که ایرانیان در هشتصد سال پیش و اوال حکومت خوارزمشاهیان همگی پارسی زبان بودند ، در تبریز به فارسی سخن میگفتند. شمس الدین محمد تبریزی که بیست سال از مولانا بزرگتر بود تنها به پارسی سخن میگفت.

اما چه شد که به تدریج زبان قسمت شمال غربی ایران و کشور آذربایجان کنونی و قسمت بزرگی از ترکیه به زبان ترکی سخن گفتند؟ ریشه این زبان در کجاست؟

حمله مغولان به ایران

در زمان سلطان محمد خوارزمشاه چنگیز خان مغول در اوج قدرت بود. وی بزرگی از چین را به تصرف درآورده بود و نیازی نداشت به ایران حمله کند. با ایران ابتدا از سر دوستی وارد شد، زمانی که در اولین نامه به سلطان خوارزمشاه وی را پسرم خطاب کرد او برآشفت ولی مشاوران وی او را آرام کردند. چنگیز تجارت با خوارزم شاهیان را شروع کرد.

پس از مدتی هیات بلند مرتبه ای از تجار مغول با هدایای زیاد به دربار خوارزمشاهی وارد شدند، بدخواهان در گوش شاه کردند که اینان همه جاسوس هستند. شاه ایران هم همه را کشت و سرهای آنان را برای چنگیز بازپس فرستاد و این آغاز حمله مغولان به ایران بود.

مغولان خونخوار و وحشی بودند

چنگیز و دیگر فرماندهان سپاه مغولان به سربازان خود ، گوشت و خون خام میدادند تا آنها بخورند و وحشی شوند. آنها در حمله به ایران آن زمان که شامل افغانستان و تاجیکستان و … میشد حتی به سگان و گربه ها نیز رحم نکردند و هر چیز را سر راه خود میدیدند با تیر و کمان و شمشیر به کام مرگ میفرستاند. بسیاری از کتابخانه های بزرگ ایران در آن زمان به آتش کشیده شد. ضربه ای که مغولان به ایران زدند حتی از حمله اعراب و عمر خلیفه دوم به ایران و حمله اسکندر مقدونی به ایران مخربتر و وحشیانه تر بود.

سرانجام ارتش ایران از مغولان شکست خورد و مولانا و شمس به قونیه که تحت تملک روم شرقی بود پناهنده شدند. مغولان تحت تاثیر فرهنگ ایرانیان مسلمان شدند ولی خوی وحشیگری در ژنتیک آنان باقی مانده بود. بسیاری از آنان در شمال غربی ایران و کشور آذربایجان و ترکیه امروزی سکونت کردند و زبان ترکی متولد شد ، همچنین ازدواج آنان با ایرانیان ، چهره مناطق ترک زبان ایران و ترکیه و آذربایجان را تغییر داد. تغییرات ژنتیکی باعق تغییر رفتار در ایرانیان مغول تبار شد. که این تغییرات در ظاهر هم کاملا مشخص است. در  زیر تصاویری ترکان ایران و ترکیه میبینید. گوشه های چشم به سمت بالا کشیده شده، و گونه ها برامده است و گاه لبها و دهان ها کوچک، چهره ای که از تصاویر و نقاشی هایی که از پادشاهان مغول بجا مانده و همچنین خود افرادی که امروزه در مغولستان ساکنند بسیار شبیه است.

سردیس چنگیز خان مغول

چنگیز خان مغول
چنگیز خان مغول

به گونه ها و پلک بالا و نحوه قرارگیری چشمان که گوشه های چشم بالاتر است اما نه آنقدر که مثل ژاپنی ها آنها را چشم بادامی بنامیم.

حال به برخی از ترکان امروزی که از خوانندگان بازیگران، افراد معمولی ، در قسمت ترک زبان ایران، آذربایجان و ترکیه هست نگاه کنید و تشابه را پس از هشتصد سال و صدو بیست سال سلطنت بر این خاک  و ازدواج های پیاپی مشاهده کنید:

این تنهاه یک مثال کوچک بود، دقت کنید که این تصاویر حاصل هشتصد سال ازدواج و زاد و ولد و تغییرات ژنتیکی رخ داده است و هنوز اگر به استخوان بندی صورت ، گونه ها، پلک های چشم مخصوصا پلک بالا و کشیدگی کوشه چشم به سمت بالا دقت کنید تشابه زیادی را میبینید. تشابهی که هرگز در ایرانیان دیگر مثلا کسانی که در اصفهان و شیراز و جنوب ایران ساکن هستند نمی بینید. وجود رواج نام های مغولی در ترکیه امروزی مانند تیمور، و تموچین گواه دیگری بر این مطلب است.

ترکان مغول یک صد و بیست سال بر ایران تحت نام دوره ایلخانیان به ایران حکومت کردند و اما خوی خونخواری و غارتگری در آنان هرگز از بین نرفت چنان که حافظ چنین میسراید که:

فغان کین لولیان شوخ شیرین کار شهر آشوب

چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

حافظ به صراحت گفته است ترکان سفره ها و خوان ها را به یغما و سرقت میبرند!

از طرفی در اوایل حمله مغولان به ایران، که مولانا را وادار به ترک دیار به قونیه کرد، حتی پس از وفات مولانا ، پسر مولانا شعرهایی که سروده است به زبان فارسی است. پس مولانا سلطان ولد از کودکی در قونیه متولد و رشد یافته بود، این نشان میدهد که در آن زمان زبان رسمی قونیه و روم شرقی پارسی بوده است.

نمونه شعر سلطان ولد پسر مولانا:

برخیز از این جهان پر ننگ
بیرون ز زمانه ساز آهنگ
جز شربت عشق را مکن نوش
جز دامن عشق را مزن چنگ
می‌سوز چو آهن اندر آتش
تا ز آینهٔ دلت رود زنگ

 

بررسی زبانشناسی ترکی

خانواده زبانی هندواروپایی با بیش از پنج هزار سال سابقه بزرگترین خانواده زبانی جهان میباشد که زبان پارسی هم جزو آن گروه می باشد و نه تنها جزو آن گروه بزرگ است. بلکه خانواده زبان هندو ایرانی خودش یک سرشاخه جدا و بسیار قدرتمند زبانی به شمار می رود.

تمام رنگها در نقشه بالا نشانگر جاهایی است که زبانشان زبان هندو اروپایی است. البته در آنطرف نیمکره زمین نیز کلا به زبانهای این خانواده بزرگ سخن می گویند. چین و بالای آن یعنی مغولستان را نگاه کنید، بیرنگ است همچنین کشورهای عرب زبان بی رنگ هستند، شمال غربی ایران نیز که ترک زبان هستند بی رنگ است و همچنین ترکیه و عراق . اما چرا رنگ سرمه ای که نشانگر زبان های هندو ایرانی است در قسمت شمالی عراق و سوریه و ترکیه مشخص است.

بله درست حدس زدید، زبان کردی از زیر شاخه های زبان فارسی می باشد ، که قسمت شمال عراق در اقلیم کردستان و اربیل زبان رسمی است و همچنین ترک های ترکیه که به پ ک ک معروف هستند، اما در آذربایجان شرقی، غربی، اردبیل ، و حتی زنجان و قزوین نشانی از زبان هندو ایرانی نمی بینید چون آنان ترک زبان هستند. اجازه دهید نگاهی دقیقتر به این مساله بیاندازیم.

همانطور که در جدول میبینید رنگ بنفش و آبی خانواده زبانی هندو اروپایی هستند. رنگ بنفش خانواده زبانی Iranian هستند با تمام زیر شاخه های کردی، لری، گیلکی و …. که تمام افغانستان و تاجیکستان و قسمتی از ازبکستان را در برگرفته است. اما باز کله گربه نقشه ایران و تریکه و قسمت شرقی دریای خزر خاکستری است، رنگ خاکستری را نگاه کنید، در جدول چه نوشته: Turkic و درست در همسایگی این خانواده زبانی رنک سبز فسفری را مشاهده میکنید، در نقشه نگاه کنید: Mongolian ! زبان مغولی اصل است که با زبان ترکی در یک خانواده قرار گرفته است و آن خانواده Altaic می باشد و جالبتر اینکه در شمال غرب ایران در کشور آذربایجان کنونی، هم شما شاهد رنگ سبز فسفری هستید یعنی همان نژاد مغول اصل با زبان مغولی! و جالبتر اینکه قسمت هایی از چین کره و ژاپن همه از همین خانواده زبانی هستند !

پس به بزرگانی مثل شهریار تبریزی ، یا صائب تبریزی خرده مگیرید که چرا دیوان هایشان به زبان پارسی سروده شده است، اگر حیدربابای شهریار را کنار بگذارید بزرگترین دیوان غزل و شعر پارسی معاصر از شهریار به زبان پارسی شیوا سروده شده است، آنان می دانستند که زبان ترکی یک زبان الکن و ناقص و بازمانده نسل چنگیزخان مغول است.

خوبان پارسی گوی بخشندگان عمرند

ساقی بده بشارت، رندان پارسا را

(حافظ)

خطاب به پان ترک های نژادپرست: هیچ وقت به یک زبان الکن ناقص که از هجوم بیگانگان بر سرزمینتان حاکم شده است افتخار مکنید. همانگونه که ما به زبان عربی که هزار و چهارصد سال پیش بر زبان پارسی ما تاخته است افتخار نمی کنیم.  ماحصل حمله مغول به ایران، جهل و کشت و کشتار و خونریزی و وحشیگری بود، این مایه افتخار نیست.  آراسپ کاظمیان

امتیاز به مقاله

امتیاز به مقاله

امتیاز به مقاله

خلاصه امتیاز

امتیاز کاربر: 4.05 ( 14 رای)
برچسب ها

‫۴ نظرها

  1. اینکه شما می گوییدنژاد ترک که در ترکیه وجوددارد وفقط مربوط به مشهد ترکیه یا بعضی نواحی وجوددارد فکرنکنم فقط به جای خاصی باشد بلکه ژن ترکان یامغولان همه جاپخش شده من از سیرجان شهرستان کرمان این مطلب را مینویسم در اقوام ماهم این نژاد شکل گرفته ومن هروقت به آنها نگاه میکنم قیافه شبیه به مغولان هست البته هیچکس نمیگه شبیه ترکان یامغولان هستند میگن شبیه ژاپنی ها هستند بالاخره ماخودمان هم نفهمیدم که ریشه مان ازکجاست ولی هممون درواقع یکی هستیم ودر پیشگاه خداوند متعال مسئول

    1. فرمایش شما کاملا صحیح است. در خود کشورهای مجاور مغولستان این رگه وجود دارد. من کاملا مخالف با نژادپرستی و فاشیسم به هرگونه مخالفم، اما توجه کنیم که این فاشیسم توسط داخلی های افراطی پان ترکیسم ها وجود دارد و من این مقاله را بر ضد آنان نوشتم. که خیلی به زبان ترکی خود نبالند، در این مملکت تبریز محد تمدن بوده است قبل از آنکه ترک زبان باشد، ایرانی و پارسی زبان و از قوم آریایی بودند، شمس الدین محمد تبریزی عارف بزرگ قرن هفتم متعلق به تبریز است، صائب تبریزی هم ، حتی در شعرای امروزی اگر شهریار را سرآمد شعرای آن خته بدانیم، بجز حیدر بابا و چند شعر کوچک ترکی بزرگترین و زیباترین غزل های دیوانش فارسی است. این نشان از غنای زبان فارسی که از خانواده هندواروپایی می باشد دارد.
      در مورد جنسیت، ایرانیان بیشتر ژن آریایی دارند، منظور از ایرانیان ایرانیان این مرز جغرافیایی نیست، ایرانیان در افغانستان و پاکستان و هند و عراق نیز همین ژن را دارد ولی در طی هزاران سال ازدواج ها با افوام دیگر ژن های دیگر نیز آمیخته شده است و همانطور که میدانید در مشهد خودمان در قسمتی از طبق این چهره مغولی کاملا مشهود است یا برخی از افراد در ازبکستان یا ترکمنستان ، اما در مورد اصل و نسب من تعصبی ندارم. به قول سهراب سپهری نصبم شاید به زنی فاحشه در شهر بخارا برسد.

  2. تمام مطالب این مقاله از نظر علمی صحیح هست. البته خود زبان مغولی ریشه ای از زبان چینی است که چند هزار سال سابقه دارد. البته سابقه دلیل بر کارآمدی زبان نیست، حتی چینی ها و کره ای ها مالایی ها ، ژاپنی های امروزی زبانشان از نظر ادبیات غنی نیست و زبانشناسان دانشگاه UCLA آمریکا به این نتیجه رسیده اند که از چند هزار سال پیش چینی ها بیشتر با فونیم ها از خود صدا در می آورند تا کلمه واضح بگویند و این صداها را میفهمند. زبان مغولی و ترکی هم همینطور هست آوا ها و کشیدگی Vowel ها بسیار در این زبان زیاد است. به گونه ای که در لهجه های مغولی و چینی اگر شخصی به شهر دیگری از چین سفر کند زبان آنها را نمیفهمد و آنها با چینی استاندارد و Simplified باید صحبت کنند تا زبان هم را درک کنند.
    این بد آوایی در زبان ترکی هم وجود دارد، برعکس شیرینی لهجه در زبان های فارسی مثل اصفهانی، یزدی، جنوبی، شیرازی ، بختیاری و …. ترک زبانانی که پارسی را با لهجه ترکی تلفظ میکنند از نظر بسیاری بسیار بد و چندش آور حرف میزنند.

    1. صفای اصفهانی هم ظاهرا بعد از سیصد سال از حمله مغول وحشیگری ترک ها را دیده که این را سروده:

      دل بردی از من به یغما، ای ترک غارتگر من

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.