Home » روزانه » نحسی از خودتان است نه از سیزده

نحسی از خودتان است نه از سیزده

آه که چقدر قدم برداشتن در مسیر تعقل و فهمیدن دردناک و دشوار است.

دشوار است که نفهمی و جهل مردمان دور و برت را ببینی و سر به لاک درونگرایی خود فرو بری به نوشته ای در سایتت بسنده کنی. پرده تیره اتاقت را در روز ابری بکشی تا مردمان جاهل را در کوه و دشت و سبزه نبینی و هرگز به آنها ملحق نشوی !

گاهی فکر میکنم کاش من هم کودکی نادان بودم و در روزی به نام سیزده بدر بیرون میرفتم تا  نحسی را از خود بزدایم آنچنان که زردیم را به آتش دادم !

درونگرا بودن هم دشوار است چون کسی نیست یا کمتر کسی است که درک کند چیزی را که تو درک میکنی که تنهایی درونی بس سهمناکتر از تنهایی بیرونی است.

کاری با گردش مردم در طبیعت ندارم. به فلسفه این روز فکر میکنم. سیزده عدد نحس است و ۱۳ اول  هر سال که نوروز تمام می شود نحسی با روز سیزدهم شروع میشود و مردم جاهل برای در کردن این نحسی از خود به طبیعت پناه می برند !

خدای من با خدای آنان متفاوت است. خدای من روز نحس نیافریده است. لحظه لحظه ، نفس نفس از هر روزگاری که خدای من برای من آفریده است آبستن تفکرات و تعقل و عمل خود من است. این من هستم که روزی را به رستگاری سپری میکنم و روزی را به سیه روزی !

و جالبتر آنکه این ابلهان جاهل خرافه پرست سبزه گره میزنند تا به آرزوهایشان برسند تا بختشان باز شود ! چقدر یک موجود مختار می تواند با خرافه پرستی جبرگرا شود ؟ !

من تفکر خودم را دارم. به هیچ رسم و رسومی که از استخوان های پوسیده نیاکانم به من رسیده باشد و با عقل من سازگار نباشد پایبند نیستم.

من امروز پرده های سیاه اطاقم را در روز ابری میکشم، و از خدا میخواهم آن باران برکت خود را چنان سیل آسا بر سر این جماعت جاهل خرافه پرست بریزد که همه مانند مورچگان به سوراخ های خود بخزند. من هم به خواندن چند غزل از حافظ و مولانا بسنده کرده ، روز خود را به شب میرسانم.

لاحول ولا قوه الا بالله

آراسپ

سیزدهم فروردین ۱۳۹۶

همچنین ببینید

ببار ای ابر بهار

غروب سه شنبه پنجم اردیبهشت نود و پنج است و روز بعثت پیامبر هم می …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.