Home » روزانه » برای زنان سرزمینم

برای زنان سرزمینم

همیشه از زنانی که کار میکرده اند متنفر بوده ام، نه بخاطر اینکه در خانه کلفتی نمی کنند. نه بخاطر اینکه از زنان جامعه فاسد بیزارم. بخاطر هزاران دلیل مردانه که تنها خودم در نفس خودم می توانم آنها را درک کنم و این دلایل به زبان و کلام نمی آید. زنان گرگ شده بسیاری را دیدم که کار کردن در بیرون هار و وحشی شان کرده بود. (تازه از میان خوبانشان که پاکدامنی به هرزگی نیالودند).  اما روزگاری نه چندان دور یک زن بود که آن دلایل درون نهفته من را می فهمید و به من می فهماند. برایم مهم نیست که دوستی با خرس خاله ها چه بلایی به سر تفکرات امروزش آورده و چطور دیروزش را منکر شده و به راحتی میگوید تغییر کرده است. اصلا برایم مهم نیست.

امروز توی تلگرام از مامانم یک پیام دریافت کردم که زیبا بود. اگرچه از این پیام های کلیشه ای و فورواردی بود ولی مهم این بود که مادر من به من ارسال میشد.

میخواهم در سایت خودم بگذارم. تا بماند هم برای خودم که قدر مامانم را بیشتر از پیش بدانم و هم برای کذابان این روزگار پلید، و هم برای زنانی که برای زن بودن خودشان ، برای مادر بودن و همسر بودن می سوزند و می سازند و حتی عشقی در خور لیاقتشان دریافت نمی کنند، اینان زنانی هستند که بهشت زیر پاهایشان له می شود.

و اما پیام تلگرامی مامانم به من:

ﻳﻚ ﭘﯿﺎﻡ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﺯﻥ …
ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ …….
ﺁﯾﺎ ﺷﻤﺎ ﺯﻧﯽ ﺷﺎﻏﻞ ﻫﺴﺘﻴﺪ،
ﯾﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭ؟؟

ﺍﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ : ﺑﻠﻪ ﻣﻦ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﻫﺴﺘﻢ !!!
ﻣﻦ ۲۴ ﺳﺎﻋﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ …
ﻣﻦ ﯾﮏ ” ﻣﺎﺩﺭ ” ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﻫﻤﺴﺮ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺩﺧﺘﺮ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﻋﺮﻭﺱ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﻤﺴﺮﻡ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺯﻧﮓ ﺩﺍﺭ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﺁﺷﭙﺰ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﭘﻴﺸﺨﺪﻣﺖ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﯾﮏ ﮔﺎﺭﺳﻮﻥ ﻫﺴﺘﻢ !!

ﻣﻦ ﯾﮏ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭ ﺑﭽﻪ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﺩﺳﺘﻴﺎﺭ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﺍﺭﺍﻡ ﺑﺨﺶ ﻫﺴﺘﻢ !!
ﻣﻦ ﺗﻌﻄﯿﻼﺕ ﻧﺪﺍﺭﻡ !!
ﻣﺮﺧﺼﯽ ﺍﺳﺘﻌﻼﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ !!
ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ !!!

ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ ….
ﻭ ۲۴ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﮔﻮﺵ ﺑﻪ ﺯﻧﮕﻢ …
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻋﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻤﺰﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ :
” ﻣﮕﻪ ﭼﻜﺎﺭ ﻛﺮﺩﻱ ﺍﺯ ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ؟ “
ﺗﻘﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺎﻥ
ﻛﻪ ﻣﺜﻞ ﻧﻤﮏ ﻭﻳﮋﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ …

ﺗﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ ، ﻭﻟﻲ ﻭﻗﺘﻲ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻴﻤﺰﻩ ﺍﺳﺖ !!

تقدیم به ﻫﻤﻪ بانوان ﺯﺣﻤﺘﮑﺶ?


پ.ن : اینستاگرم من جولانگاه اغیار است. من نمی توانم در آنجا معجزه کنم. شاید بتوانم با اکانت های جعلی وارد اکانت مردم شوم تا عکس هایشان را و اطلاعات دیگر را بیرون بکشم.  اما هرگز این کار را نکردم و نمی کنم. تنها به عکس پروفایلی و کپشنی که به آن بیوگرافی میگویند بسنده میکنم. پس با من وارد بازی اینستاگرمی نشوید. من عمده کسانی که فالو کرده ام را نمی شناسم. کم و زیاد کردنشان هم برایم مهم نیست. کسانی هم که من را فالو می کنند از ظن خود می کنند. می توانند نکنند چون پروفایل من باز است که چیزی برای مخفی کردن ندارم. فیس بوکم را هم گردن زدم. حال و حوصله این بچه بازی های شبکه های اجتماعی را ندارم. اینستاگرم تنها جایی است که من بغض مظلومین را با صدای بلند فریاد میکشم. برام مثل یک شهر بازی بی ارزش است. مهم نیست در میان این اغیار چه کسی تاب میخورد و چه کسی از سرسره بالا می رود. فعلا تصمیم دارم فلسفه ام را بخوانم و سایه خودم هم غیر است چه رسد به این آیکون های عکس آدم دار اینستاگرم.  پس با من در اینستاگرم بازی نکنید. Je suis MALADE

اگر چیزی ارزش ماندن داشته باشد، در سایت شخصیم می ماند تا مانند عکس شهدا شهادت دهند و گواه باشند.

اگر چیزی در حد پچ پچی نا مفهوم و مبهم از نفس من گذشت در تویتتر من منتشر میشود که احتمالا جز خودم هیچ احدی آنها را نخواهد فهمید که پیام های تویتر هم اتوماتیک در همین سایت به روز میشود.

والسلام

جمعه نمیدانم چندم آبان نود و پنج (خود سیستم تاریخ میزند)

همچنین ببینید

باد

تغییر فصول

نوزدهم مهر ماه ۹۶ است. دیگر شب ها زود تاریک میشوند. همه چیز مانند سال …